قانون مشرفیت پنجره

 

قانون مشرفیت پنجره

 

 

1-1ـ رعایت ضوابط مربوط به حریم اشراف بناها و مسائل مشرفیت در مورد کلیه‌ بناهائی‌ که ‌در مجاورت‌ یک ‌قطعه ‌مالکیت ‌احداث می‌شود ، الزامی است.

2-1ـ با توجه به نحوه تابش خورشید رعایت حریم سایه‌ اندازی در احداث بنا در قطعات مالکیت الزامی است.

بدین معنی که ارتفاع بنای واقع در جنوب یک قطعه مالکیت نبایستی از حداقل فاصله آن از بر مجاز ساختمان قطعه مالکیت واقع در شمال آن تجاوز نماید.

*تبصره1-‌در مجتمع‌های ‌جدید مسکونی ،تجاری ‌و بناهای‌ عمومی ‌رعایت‌ ضابطه فوق الزامی است، لکن در محوطه های مسکونی ساخته شده تعیین نسبت فوق تا بلامانع است.

*تبصره2 مقیاس محاسبه ارتفاع مجاز یک قطعه مالکیت جنوبی که دسترسی آن با دسترسی قطعه مالکیت شمالی مربوطه دارای اختلاف ارتفاع باشد ، متوسط ارتفاع دسترسی های دو قطعه مالکیت مزبور خواهد بود.

 


3-1ـ در هیچ یک از سطوح خارجی بنا نمی‌توان پنجره یا هواگیر مشرف به مالکیت مجاور احداث نمود، مگر اینکه از حد مالکیت مجاور حداقل دو متر عقب نشینی صورت گرفته باشد.

در این حالت پنجره ها بایستی تا ارتفاع 75/1 متر از کف مربوطه به صورت غیر بازشو بوده و با استفاده از شیشه مات و یا مصالح مشابه بیرون آنها غیر قابل رؤیت گردند.

4-1ـ در مجتمع‌ های مسکونی در مواردی که اطاق های دو واحد مسکونی مستقل از یک حیاط خلوت نور می‌گیرند ، فاصله پنجره های‌ مقابل یکدیگر ، نبایستی کمتر از 4 متر باشد و تا ارتفاع 75/1 متری از کف بایستی به صورت غیر بازشو و غیر شفاف باشد.

5-1-نورگیری ‌بناهای ‌مختلف ‌ازگذرها ، پارکها و میادین عمومی بلامانع است.

6-1-لازم است که کلیه بازشو ها ، تراس ها و بالکن های بناهای همجوار گذرهای شرقی ـ غربی با عرض کمتر از 24 متر و در گذرهای شمالی ـ جنوبی با عرض کمتر از 20 متر با استفاده از مصالح غیر شفاف مانند شیشه مات تا ارتفاع 75/1 از کف مربوطه پوشیده شوند.

تبصره 1ـ درصورتیکه فاصله بین دو پنجره مشرف به یکدیگر بیش از 35 متر باشد و در قطعات مالکیت همجوار مادیها رعایت محدودیت ارتفاع پنجره فوق الذکر الزامی نیست.

7-1 ـ در معابر شرقی ـ غربی با عرض 24 متر و بیشتر و معابر شمالی ـ جنوبی با عرض20 متر و بیشتر نصب پنجره بازشو از ارتفاع 85/0 متری  به‌ بالا و همچنین بالکن یا تراس یا جان پناه در ارتفاع معمول بلامانع است.

8-1-پیشنهادمی‌گردد که‌ قطعات‌ مالکیت‌ همجوار که‌ بناهای‌ آنها بیش‌ از یک‌ طبقه یا ارتفاع‌ متعارف‌ می‌ باشد ، قسمتی از حیاط خود را به طریقی محصور نمایند که یک فضای بدون اشراف برای واحدهای مسکونی همجوار به دست آید.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *